Een website maken met Claude Code: hoe Guide2Japan zichzelf schrijft, vertaalt en publiceert
Nick van der Blom5 min lezen
Een website maken met Claude Code: hoe Guide2Japan zichzelf schrijft, vertaalt en publiceert
"Website maken met AI" betekent meestal: een tool genereert een template, jij vult de teksten in. Dat is niet wat dit artikel beschrijft.
Guide2Japan.com is een reissite met een missie: reizigers sturen naar plekken waar de drukte niet is. De site wordt grotendeels door AI-agents onderzocht, geschreven, geredigeerd, vertaald en gepubliceerd. Ik keur twee keer per artikel. Alles daartussen is autonoom. Dit is hoe dat in elkaar zit, inclusief de regel die voorkomt dat de AI tempels verzint.
Twee redenen. Ik wilde mijn stelling testen dat een hele site vanuit één AI-omgeving te runnen is, en ik wilde dat doen op een terrein waar ik zelf niets aan bij te dragen heb behalve het systeem. Japan is de proeftuin; het mechanisme is het punt.
De missie is geen versiering: over-toerisme is in Japan een echt probleem, en het beste antwoord is betere informatie. Elke populaire bestemming op de site heeft een "Overweeg X in plaats daarvan"-sectie met een rustiger alternatief.
Alles in het systeem valt in één van drie lagen. Die scheiding is de reden dat het te onderhouden blijft.
| Laag | Wat het is | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Workflows | Het recept: welke stappen in welke volgorde | "Nieuw artikel: strategie → brief → keur → schrijven → redactie → SEO → keur → vertalen → publiceren" |
| Agents | Het denkwerk, elk met een eigen instructiebestand | Strateeg, schrijver, redacteur, SEO-specialist, vertaler, affiliate-checker |
| Tools | De uitvoering: scripts die iets doen in de buitenwereld | Publiceren naar het CMS, feiten opzoeken, foto's genereren, bericht sturen in Slack |
Gaat er iets mis, dan is de vraag altijd: is het recept fout, denkt een agent verkeerd, of faalt een tool? Dat maakt debuggen een kwestie van minuten in plaats van uren.
De regel die alles draagt: feiten in een database, proza in het CMS
Het grootste risico van AI-content over reizen is niet slechte stijl. Het is een verzonnen restaurant. Daarom leven de feiten niet in de tekst.
- Elke benoemde plek (tempel, ryokan, restaurant, uitzichtpunt) staat in een database met naam, locatie, bron en status "geverifieerd" of niet.
- De schrijver-agent mag alleen plekken noemen die in die database staan, en moet ze markeren met een verwijzing.
- De QA-agent verwerpt elk artikel met een plek die niet te verifiëren is. Geen uitzondering, ook niet als de tekst verder prachtig is.
Deze week nog wees de QA-agent een artikel af over één restaurant dat de schrijver niet kon onderbouwen. Dat is het systeem dat werkt, niet dat faalt.
Twee keurmomenten, verder niets
Elk artikel doorloopt een vaste reeks statussen. Op precies twee plekken staat een mens:
- Gate 1, de brief. De strateeg-agent stelt het onderwerp, de invalshoek en de zoekintentie voor. Ik keur goed of stuur bij. Dit is het moment om te sturen op missie en op wat de site nog mist.
- Gate 2, vóór publicatie. Na schrijven, redactie, SEO-check en QA lees ik het artikel. Goed? Dan vertaalt en publiceert de pipeline zelf.
Alles tussen die twee momenten gebeurt zonder mij. Dat is de ontwerpkeuze: niet "zo min mogelijk mens", maar "de mens op de twee plekken waar het ertoe doet".
Het bedieningspaneel is een gesprek
Er is een dashboard, maar het dagelijkse beheer loopt via Slack. De bot meldt "brief klaar voor artikel X", ik antwoord met goedkeuring of feedback vanaf mijn telefoon, en de pipeline gaat verder. Nachtelijke routines halen de wachtrij op zonder dat iemand aan het toetsenbord zit.
Elke agent-aanroep logt zijn eigen tokens en kosten, per artikel. Daardoor weet ik precies wat een gepubliceerd, geredigeerd en drie keer vertaald artikel kost. De bedragen deel ik als afgeronde range in een vervolgartikel, maar de conclusie kan ik nu al geven: de rekentijd is niet de grootste kostenpost. Het inrichten van context, grenzen en de feitendatabase was dat.
Wat dit betekent voor je eigen site of webshop
Je hoeft geen reissite te bouwen om hiervan te profiteren. De patronen zijn overdraagbaar:
- Scheid feiten van tekst. Voor een webshop: productdata (maten, materialen, prijzen) in het systeem, teksten die daarnaar verwijzen. AI mag beschrijven, niet verzinnen.
- Kies je twee keurmomenten. Bij een webshop: de brief en de pagina vóór publicatie. Niet elke stap, niet geen enkele.
- Laat het bedieningspaneel naar je toe komen. Een bericht in Slack of mail met "keur goed / stuur bij" is genoeg.
- Log wat het kost. Anders weet je nooit of AI-content goedkoper was dan de tekstschrijver.
Hoe je dit stap voor stap opbouwt, van één geautomatiseerde taak tot een site die je vanuit één omgeving beheert, staat in het artikel over je webshop beheren met AI.
Veelgestelde vragen
Is dit "vibe coding"? Deels. De site is met Claude Code gebouwd door te beschrijven wat ik wilde. Maar het systeem eromheen (feitendatabase, keurmomenten, kostenlog) is het tegenovergestelde van "vibes": het is precies vastgelegd wat mag en wat niet.
Kan Google dit als spam zien? Google beoordeelt content op nut en betrouwbaarheid, niet op wie het typte. De feitendatabase en de redactie-agent bestaan juist om dunne of onjuiste content te voorkomen. Resultaten deel ik zodra er genoeg data is.
Hoeveel tijd kost het jou per week? Twee keurmomenten per artikel, vanaf de telefoon. De rest is systeemonderhoud wanneer iets breekt, en dat log ik ook.
Kun je zoiets voor mijn webshop bouwen? Ja, en dat begint kleiner dan dit: één taak, dan de volgende. Een audit van je huidige setup is de eerste stap.
Wil je weten hoe zo'n systeem er voor jouw site uitziet? Vraag een gratis audit aan.